Lek

Blog

Een rommeldag vandaag. Ik pruts wat aan gedichten, lees stukjes en beetjes theorie en poëzie en ruim een beetje de keuken op. Er komen gasten vanavond. Voordat we naar de bruiloft van Matthijs en Bodil gaan wordt er gezamenlijk gegeten op de Sijs. Bladerend door Academonia van Dodie Bellamy lees ik: ‘Writing can and should offer an emotional engagement with materiality.’ Ik plaats een post-it en voeg de zin bij de andere aantekeningen voor een stuk over mijn poëtica dat ik op verzoek van Arno schrijf voor Deus ex Machina.

De gedichten waar ik nu aan werk zijn ontstaan uit alledaagse aanvaringen met die materialiteit: onder de douche, in de keuken, terwijl ik in bed lag. Ze gaan uit van prototypische privé- en publieke ruimtes en situaties maar duwen die categorieën net zolang tegen elkaar tot hun grenzen vervagen en ze versmelten: wat privé is wordt in het gemeenschappelijke domein geplaatst en vice versa. Het doel is een tekst die aan alle kanten lekt van ambiguïteit en abjectie. De stuwende herhaling van een aantal elementen heeft het effect van een litanie, bijna zoals Kouwenaars vlees, huis enz. maar dan verder gebanaliseerd. Zorg. Eten. Seks. Figuren voor een intimiteit die onder spanning staat. Metaforenloos schrijven.