Poetic content

Blog

De nieuwe nY is uit. Daarin mijn laatste bijdrage als Gast. Ik ben op zoek gegaan naar mijn eigen gemarkeerdheid – verneuktheid – en laat mijzelf aansporen (door Chris Kraus, Dodie Bellamy, Lonely Cristopher) om de schaamteloosheid en vulgariteit toe te laten in mijn schrijven. Om terrein terugwinnen op de academie, de gesanctioneerde activiteiten van ‘de avant-garde’ en ‘het experiment’ en het gebrek aan klassenbewustzijn in zelfs de beste romans (Ben Lerner). Ik kom uiteindelijk uit op een poëtica van de belichaming en het overbrengen van informatie: over je leven tegen de achtergrond van intellectuele en sociale problemen die je ook interesseren. Decor is het gegentrificeerde, poststedelijke landschap van LA en de Bay Area, op schaal gebracht door gedeelde tijd en ruimte.

Het huwelijk tussen Kritische Theorie en poëzie, dat via Frankrijk ook Californië had bereikt, lijkt voorbij: de serieuze arbeid van de theorie, het doorgronden van de maatschappij, haar ziekten en onbehagen in de – materialistische – hoop op structurele verandering, is opgelost aan de universiteit, of mee gestorven met de utopie, waardoor ze nu alleen nog levensveranderend, op ervaring gebaseerd en dus onzuiver kan zijn. Maar ging het daar niet altijd al om? Als theorie een dode vorm is geworden is het nodig om haar weer op onzuivere manieren in te bedden in de wereld en het subject.

Ik vind je zo bijzonder

Uncategorized

Ik schrijf nooit liefdesgedichten maar voor Herman Gorter maak ik een uitzondering. Het staat in de nieuwe Tirade dat vanaf vandaag te koop is. De openingsregels:

 

Voor Herman Gorter

Gorter ik hou van je
ik vind je zo bijzonder
ik wou het helemaal zeggen
en ik ga het zeggen
gewoon
zoals ik het zeg
je bent zo bijzonder
voor mij ben jij een van de grote dichters
een unieke verschijning
in de Nederlandse letteren
ben jij
prachtige poëzie van het wegstervende evenement
heb je geschreven
die ik vaak bij me draag
gewoon om dichtbij te zijn
om me te warmen aan je marxisme
Gorter voel je de nacht
de eerste lentenacht
er hangt iets in de lucht
het onbestemde wordt bestemming
ik geloof in de komst van iets
ik denk dat jij zoiets had kunnen zeggen
kan ik het zeggen?
ik zeg
laten we in je liefdeschip gaan zitten
en van het grauwe strand wegroeien
voordat iets ons uit elkaar drijft
voordat Lenin weer tussen ons in gaat staan

Het nummer is te koop in de serieuze boekhandel zoals dat heet, de Oorshop en op de presentatie volgende week vrijdag 9 mei in De Nieuwe Liefde.

Buigzaamheid

Uncategorized

Ik ben dit jaar Gast bij het tijdschrift nY. Spannend! Ik schreef voor het eerste nummer een reeks gedichten (post-Dear World) met de titel ‘Verbanden en buigzaamheid’. Volgens de redactie neus ik met deze reeks ‘in onze postindustriële paniek, wroetend naar breekbaarheid, aanraking, democratie.’ Dat klinkt ongeveer zo:

De relatie tussen mijzelf en politiek is
ingewikkeld
maar ze bestaat en daarom is het beter
dat ik haar niet negeer
er zijn meerdere natuurwetten
dit is er niet een van,
dit is een eis, volgens sommigen
zelfbedacht, volgens mij is het meer
iets sociaals
je eigen problemen zijn ook de problemen van anderen
denk ik soms
vreselijk aanmatigend ja
maar wel een goede hypothese
hoe politiek ben je?
minder dan mijn generatiegenoten
die campagne voeren voor Mitt Romney
die niet zo geschikt zijn
die reservelegers goedkope arbeid
amorf en uniek en onverslaanbaar
relaties waar ik me geen raad mee weet
vermenigvuldigen zich in de vrije liefde
van het kapitaal
ik ben een open lichaam
in de economie van soberheid
dat een obstakel moet worden
dus maak ik mezelf openbaar
zodat we erover kunnen praten, samen,
bij van dat lekkere, ambachtelijke bier,
en zo’n kleine gemeenschap vormen,
plakkerig schuim, mondgevoel,
heel veel belletjes
Maarten, Matthijs, Merijn
jullie leven
in de officieuze sociologie
van mijn persoonlijke betrekkingen
ze benadrukken mijn band met de wereld
wie ze stom vindt moet het zeggen maar
ik heb geen andere

De rest lezen jullie in nY, dat overigens gewijd is aan de de kwestie ‘Detective’ en bijdragen bevat van Lucas Hüsgen, Alain Robbe-Grillet en H.P. Lovecraft.